poisons
poisons

10 δηλητήρια και ολίγον ιστορία

Τοξικές ουσίες που βρίσκονται γύρω μας, τις αγγίζουμε και τις αναπνέουμε καθημερινά και άλλες λίγο πιο… δυσεύρετες. Χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον από το ωραίο φύλλο καθώς ήταν ένας εύκολος τρόπος να υπερισχύσει του αντιπάλου χωρίς να απαιτείται σωματική δύναμη. Χημικά όπλα, προσπάθειες εξόντωσης αρχηγών κρατών, βιολογικά όπλα, μαύρες χήρες, μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι και πλήθος μύθων και θρύλων καλύπτουν αυτές τις ουσίες. Εάν είστε σε ένα πιο dark mood, απολαύστε.

1. Αρσενικό

Ας ξεκινήσουμε με το πιο διαδεδομένο δηλητήριο για να διαπράξεις φόνο. Μέχρι και το 1836 που ο χημικός Τζέιμς Μαρς ανακάλυψε τον τρόπο για να εντοπίζεται το αρσενικό στο σώμα των θυμάτων, οι δολοφόνοι είχαν οργιάσει. Τα συμπτώματα της δηλητηρίασης είναι εμετοί και διάρροια και εύκολα μπερδεύονταν με κοινές ασθένειες.

Μελετητές θεωρούν ότι ο Ναπολέοντας μπορεί να δηλητηριάστηκε τυχαία από τους τοίχους του όταν ζούσε στην Αγία Ελένη. Μέχρι και τον 19ο αιώνα, χρησιμοποιούνταν ταπετσαρίες εμποτισμένες με αρσενικό για την επένδυση των τοίχων των σπιτιών. Υπολογίζεται ότι ένα δωμάτιο περιείχε τόση ποσότητα αρσενικού ώστε να μπορεί να σκοτώσει 100 ανθρώπους. Να είσαι ο Ναπολέοντας και να δηλητηριαστείς από τον τοίχο… Μη σου τύχει!

Στην Ουγγαρία του 20ου αιώνα, οι γυναίκες ενός χωριού, που αργότερα ονομάστηκαν οι Άγγελοι του Ναγκίρεβ, σε μια προσπάθεια αποτίναξης της καταπίεσης που δέχονταν από τους άνδρες τους, η οποία κατέληξε σε ένα killing frenzy σκηνικό, δολοφόνησαν με αρσενικό, ούτε λίγο ούτε πολύ 300 άνδρες μέσα σε 15 χρόνια.

Βασικό συστατικό του δηλητηρίου «aqua Tofana» που σκότωσε κάμποσους στην νότια Ιταλία του 1700. Ανάμεσα στα θύματα λέγεται ότι ήταν και δύο πάπες.

2. Θάλλιο

Ανακαλύφθηκε το 1861 και παλιότερα χρησιμοποιούταν ευρέως ως ποντικοφάρμακο και εντομοκτόνο. Σήμερα, χρησιμοποιείται στην υαλουργία, τη φαρμακοβιομηχανία και στη βιομηχανία ηλεκτρονικών. Έχει παρόμοια δράση με το αρσενικό ενώ λόγω του ότι είναι άοσμο και άχρωμο, αναμειγνύεται εύκολα με ποτά.

Λέγεται ότι η CIA είχε προτείνει την τοποθέτηση σκόνης θαλλίου στα παπούτσια του Φιντέλ Κάστρο με σκοπό την εξόντωση του.

Αργότερα, τα βήματα της αμερικάνικης μυστικής υπηρεσίας ακολούθησαν και οι μυστικές υπηρεσίες της Νότιας Αφρικής όταν αποπειράθηκαν να βγάλουν από τη μέση τον Νέλσον Μαντέλα το 1990.

3. Νικοτίνη

Απαντάται σε μεγάλες ποσότητες στο φυτό Nicotiana tabacum και όπως γνωρίζουμε όλοι χρησιμοποιείται στα τσιγάρα που καπνίζουμε. Καίγεται στον αέρα και για αυτό δεν δηλητηριαζόμαστε με κάθε τσιγάρο που καπνίζουμε. Υπολογίστε ότι από τα 20mg νικοτίνης που περιέχει ένα τσιγάρο, εισπνέεται περίπου 1mg. Επίσης, χρησιμοποιείται και σε κάποια εντομοκτόνα.

Μια δηλητηρίαση από νικοτίνη προκαλεί βλάβες στο νευρικό σύστημα και στα νεφρά, εντερικούς πόνους και σε κάποιες περιπτώσεις και θάνατο.

4. Υδράργυρος

Περιέχεται σε παλιά θερμόμετρα, στα σφραγίσματα δοντιών και στις μπαταρίες ενώ εμφανίζει υψηλές συγκεντρώσεις σε κάποια ψάρια και θαλασσινά, όπως ο κόκκινος τόνος που καταναλώνεται στο σούσι και στο σασίμι.

Η δηλητηρίαση από υδράργυρο ανάλογα τη συγκέντρωσή του στο αίμα, προκαλεί φρενίτιδα, κρίσεις αμνησίας, ανορεξία, κώφωση, απώλεια δοντιών, βλάβες στο νευρικό σύστημα, νεφρική ανεπάρκεια και θάνατο.

Την εποχή των αλχημιστών, που όλοι τους προσπαθούσαν να μετατρέψουν τον υδράργυρο σε  χρυσό, πολλοί είχαν δηλητηριαστεί. Ένας εξ αυτών ήταν και ο Νεύτωνας. Ευτυχώς, για εκείνον, ο υδράργυρος δεν τον σκότωσε, απλά τον κούφανε.

Παλιότερα χρησιμοποιούταν ευρέως από τους γιατρούς για την καταπολέμηση διαφόρων ασθενειών. Σύφιλη, προστάτη, κατάθλιψη, εντερικά προβλήματα και άλλες ασθένειες δεν πρόλαβαν να στείλουν στα θυμαράκια τους νοσούντες. Τους προλάβαινε η θεραπεία με υδράργυρο που σύστηνε ο θεράπων ιατρός.

5. Μόλυβδος

Στην αρχαία Αίγυπτο χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή δοχείων. Πλέον τον συναντάμε σε εντομοκτόνα , χρώματα και σωλήνες νερού.

Πρόσφατες μελέτες που έγιναν σε τρίχες του Μπετόβεν βρήκαν υψηλή συγκέντρωση σε μόλυβδο. Λέγεται ότι του χορηγήθηκαν αποχρεμπτικά άλατα μολύβδου με σκοπό να θεραπεύσουν την πνευμονία από την οποία υπέφερε. Το ήδη κατεστραμμένο συκώτι του δεν άντεξε και άρχισε να εμφανίζει κολικούς, κατάθλιψη, πονοκεφάλους και αλλαγές στη συμπεριφορά του.Τρεις μαρτυρικούς μήνες αργότερα κατέληξε.

6. Κώνειο

Αγαπημένο δηλητήριο των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων. Με αυτό εξολοθρεύανε εχθρούς και αντιφρονούντες.

Εκτός του Σωκράτη, που εξαναγκάστηκε να πιει κώνειο γιατί θεωρήθηκε ότι διέφθειρε την νεολαία με τις ανατρεπτικές του απόψεις, στην πρόσφατη ιστορία χρησιμοποιήθηκε ως μέθοδος αυτοκτονίας. Το 2006, στο Ηνωμένο Βασίλειο ένας κηπουρός μαζεύει δεκάδες φύλλα από το φυτό κώνειο που φύτρωνε στον κήπο του, τα λιώνει και τα αναμειγνύει με το ποτό του. Μια εβδομάδα αργότερα θα βρεθεί νεκρός στο διαμέρισμά του.

7. Ρικίνη

Τι να μας πει το κώνειο και η νικοτίνη μπροστά στη ρικίνη;! Θεωρείται το ισχυρότερο δηλητήριο φυτικής προέλευσης. Ουσιαστικά εξαναγκάζει τα κύτταρα να αυτοκτονήσουν αφού τα εμποδίζει να συνθέσουν πρωτεΐνη.

Για κάποιο λόγο έχει χρησιμοποιηθεί αρκετά από μυστικές υπηρεσίες, για να βγουν από τη μέση μυστικοί ή διπλοί πράκτορες, πυροβολισμοί από αυτοσχέδιους μηχανισμούς όπως ομπρέλες και άλλα ωραία σενάρια που δεν είναι καθώς φαίνεται καθόλου επιστημονική φαντασία.

Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου διερευνήθηκε η χρήση του ως βιολογικό όπλο. Αρκούν μερικά μικρογραμμάρια (λιγότερο από μια ασπιρίνη) για να σε στείλει στα θυμαράκια. Α! Δεν έχει αντίδοτο…

8. Βουτουλινική Τοξίνη

Το ξέρεις αυτό το δηλητήριο. Απλά το ξέρεις με το… υποκοριστικό του. Botox. Προέρχεται από το βακτήριο Clostridium botulinum και είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από το δηλητήριο της κόμπρας. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο οι ΗΠΑ προσπάθησαν να δημιουργήσουν βιολογικά όπλα βασισμένα σε αυτή την τοξίνη.

Μετά το τέλος του πολέμου, ο επιστημονικός κόσμος άρχισε να ανακαλύπτει τα οφέλη της. Τη δεκαετία του ’80 άρχισε να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του στραβισμού και του βλεφαροσπασμού, ενώ το 2000 και αφού αραιώθηκε με φυσικό ορό, κατέλαβε μια περίοπτη θέση στο βάθρο της βιομηχανίας των αισθητικών επεμβάσεων. Αξίζει να αναφερθεί ότι μόλις 0,00005mg αρκούν για να δει τα ραδίκια ανάποδα ένα ενήλικο λιοντάρι.

9. Μονοξείδιο του άνθρακα

Το ύπουλο. Άχρωμο, άγευστο και άοσμο. Ίχνη μονοξειδίου του άνθρακα υπάρχουν στην ατμόσφαιρα ως φυσικό συστατικό και μάλιστα συμβάλει στη ρύθμιση του καρδιαγγειακού συστήματος. Σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις, ενώνεται με την αιμοσφαιρίνη και εμποδίζει την πρόσληψη οξυγόνου. Τα πρώτα συμπτώματα δηλητηρίασης είναι ζάλη, απώλεια συντονισμού κινήσεων, απώλεια αισθήσεων και συσπάσεις.

Ήδη από την αρχαιότητα ήταν γνωστή η τοξικότητά του. Ληστές κλείνονταν σε μικρά λουτρά με μισοσβησμένα κάρβουνα με σκοπό την θανάτωσή τους.

Πιθανολογείται ότι βυζαντινός αυτοκράτορας, Ιωβιανός υπήρξε θύμα δηλητηρίασης από μαγκάλι.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, θανατώθηκαν με τη χρήση μονοξειδίου του άνθρακα, χιλιάδες εκ γενετής ανάπηροι, άνθρωποι με νοητική στέρηση και με ψυχολογικά προβλήματα στα πλαίσια του Προγράμματος Ευθανασίας Τ-4.

10. Πολώνιο 210

Δε θα μπορούσε  να λείπει από τη λίστα μας ένα ραδιενεργό ισότοπο, χωρίς κανένα αντίδοτο. Εάν γίνει εισπνοή ή κατάποση μιας μεγάλης ποσότητας της ουσίας δεν υπάρχει γυρισμός καθώς ο ασθενής ξεκινάει να ακτινοβολεί από μέσα προς τα έξω.

Πρόσφατο θύμα υπήρξε ο Alexander Litvinenko, ο οποίος δηλητηριάστηκε το 2006 σ’ ένα εστιατόριο του Λονδίνου σε μια άκρως επιτυχημένη δολοφονική απόπειρα εναντίον του. Δεν άντεξε παραπάνω από τρεις εβδομάδες.

Στην περίπτωση που σας φοβίσαμε, σας προτείνουμε να ακολουθήσετε το παράδειγμα του Μιθριδάτη. Όχι αυτού καλέ!

Του βασιλιά του Πόντου, Μιθριδάτη ΣΤ’, ο οποίος λόγω του μεγάλου του φόβου μην τον ξεκάνουν οι αντίπαλοί του, χορηγούσε στον εαυτό του ακίνδυνες μικροποσότητες διάφορων δηλητηρίων για να αποκτήσει ανοσία. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο φίλτατος Μιθριδάτης τα κατάφερε και όταν μετά από μια επονείδιστη ήττα αποφάσισε να πάρει την ίδια του τη ζωή με δηλητήριο, απέτυχε και αναγκάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια ενός μισθοφόρου με σπαθί.

Βlue Jay
Μια βαθιά αισιόδοξη κίσσα που θα ήθελε να κλέβει λεπτά και ώρες για να μεγαλώνει τις μέρες και να προλαβαίνει να κάνει περισσότερα. Πάντα μοιρασμένη στο αληθινό και το φανταστικό, μετά από τόσα χρόνια μαθαίνει ακόμα πώς πρέπει να κουνήσει τα φτερά της για να πετάξει. Συνήθως πέφτει με δύναμη πάνω σε δέντρα άλλα ζαλισμένη συνεχίζει.